Jan en Tine zijn nu in Sri Lanka. Ze berichtten ons het volgende:

 

Onze gift van mei 2014 is goed aangekomen.

Toen we aankwamen hebben we Anton 1.400€, van de Brugse Dedunu-rekening, overhandigd. Daar maken ze vandaag een kwart miljoen roepies van.

 

Voor de werking van Dedunu was vorig jaar 3,5 miljoen roepies nodig.

Wij stuurden 5.000€ of 0,9 miljoen roepies toe. Ze krijgen goddank nog geld en hulp van anderen en dank zij het surplus van de intresten op gespaard kapitaal komen ze goed rond.
De intrest daalt snel en dat baart zorgen. De herinnering aan "financieel aan de grond ziten" heeft littekens nagelaten.

 

Mensen zijn gewoon te oordelen, vooral over anderen.

Zo krijgen Anton en Yvonne regelmatig de opmerking dat zij toch welstellend zijn en bijgevolg geen hulp nodig hebben voor het project.
Het antwoord van Anton is hierop duidelijk: als wij wat wij hebben verkopen en gebruiken voor Dedunu, dan is het binnen x aantal jaren gedaan met Dedunu ... wat de bedoeling niet kan zijn. Neen, we moeten er blijven zijn, niet voor onszelf maar voor de velen die er nu zijn en die nog zullen komen. En mensen zijn bereid een goed project te sturen. Niemand wordt verplicht.

 

Uitzonderlijk? Helaas wel!

Dedunu heeft met zijn meer dan twintig jaren bewezen degelijk en goed te zijn.
Onlangs ontmoette Anton een "belangrijke man" die sinds jaar en dag aan vele doelen gaf. Na twintig jaar zijn bijna al die hulporganisatie, die hij steunde, verdwenen, opgedoekt. De twee uitzonderingen, die overeind bleven, hiervan is er slechts één geëvolueerd, nl. Dedunu.
Dedunu levert mooi werk en is bovendien gegroeid. Het is een toonbeeld van "hoe het ook kan", mits te voldoen aan een aantal basisvoorwaarde: leiderschap -visie en vertrouwen-, management -nauwgezette uitvoering van de visie- , financiële ondersteuning, hard werken.
De geefgrage man was dus uitermate gelukkig dat hij Dedunu van in den beginne steunde.

 

Dedunu bestaat dus al lang, maar sinds 2006 is Dedunu een erkende hulporganisatie binnen Sri Lanka. Dit komt niet vanzelf, zoals je wel weet. Je moet dit verdienen, aanvragen, opvolgen, lobbyen. Het resultaat is wel dat er, terecht, voordelen aan vasthangen, zoals halvering kosten van water, elektriciteit, en vermoedelijk nog meer. Ze kunnen ook officiële bewijzen van ontvangen giften uitschrijven, geldig binnen Sri Lanka.

 

Een moeilijke evenwichtsoefening

Het is een bewuste keuze: crèche voor de kleine kinderen van de allerarmsten, die vooruit willen.

Het grootste zorg heeft altijd om geld gedraaid en dat zal wel zo blijven daar men zelf geen inkomsten kan generen.
De nieuwe uitdaging voor het beleid van Dedunu is het vinden en behouden van goede, bezielde medewerkers, kinderverzorgers zeg maar.
Uiteraard is dit probleem snel op te lossen met een goed stevig salaris voor wie bekwaam is, maar als de loonkost van Dedunu zou stijgen, zou dit een blijvende meerkost worden en moeten er zeker een aantal medewerkers afgedankt worden. Afdanking betekent dat extra families in moeilijkheden komen. Er is geen sociaal netwerk, geen sociale zekerheid, uitkering, ...
Ook moeten de blijvers dan méér werken (in dit vochtige klimaat!) en voor deze optie wordt dus niet gekozen. Een probleem dat we hier goed begrijpen.
Toch zullen de lonen moeten stijgen, vermits de leefkost stijgt. Het inkomen van Dedunu dus ook.

 

 

Kinderverzorgerster zijn is geen makkie, vermoedelijk nergens.

Het werk in Dedunu is zeker niet eenvoudig.

Kinderen van 0 tot 3 jaar opvangen van 's morgens tot 's avonds.

Geen pampers, maar doeken die moeten gewassen en gedroogd worden. 't Is ofwel beperkt pampergebruik ofwel kunnen eten, maar beiden gaan niet samen voor het budget.

Eén kind kan er gemakkelijk 7 vuil maken op een dag, en het kunnen er 35 of meer zijn. Bovendien zijn er wachtrijen voor kinderen... meer kan dus. Volgende week komen vier boorlingskes bij ... die extra zorg vragen, natuurlijk. Ze zijn kwetsbaarder.

Doeken worden met de hand gewassen, daar wasmachines en elektriciteit te duur zijn.

Dit werk wordt het meest ontzien, nu, ouders moeten bijspringen voor deze saaie klus, maar toch, het blijft een klus.
Wat wij het lastigs zouden vinden is het kindergehuil en -geroep en dit in het vochtige zwoele klimaat Ja, iemand moet het werk doen en het wordt bezield en goed gedaan. Chapeau!

 

en ... hoe is het met Sri Lanka zelf nu?

Als je door Colombo rijdt, dan stel je vast dat de regering het goed doet. De president hangt overal uit, de straten zijn netter, materiële welstand alom in de hoofdstraten, niet te geloven!
Een economische bloei. Vele inwoners van Sri Lanka worden welstellende mensen. Men geniet van materie en van het laten zien dat men het goed stelt. Uiteraard hoor je ook berichten die je niet voortvertellen wilt, omdat je ze niet nachecken kan ....

 

Hoe is dit mogelijk geweest?

Alles wordt mooier en beter, uiterlijk toch.
De burgeroorlog is voorbij sinds mei 2009, dank zij de hulp van de Chinezen. Het regeringsleger werd voorzien van adviseurs en een extra overmacht aan wapens. De overwinning kon dus snel behaald worden na 26 uitputtende jaren oorlog.
Einde oorlog, terug bij af, in wezen niets veranderd, alleen gekalmeerd. Tijdelijke oplossing?
De staatsschuld van een jarenlange burgeroorlog is niet min, maar ook hier springt China bij.
China en de Sri Lankaase regering realiseren hun masterplan: de krachtigen, ondernemenden vooruit helpen, de anderen zullen wel een graantje kunnen meepikken, waarschijnlijk toch.
Grote infrastructuurwerken, nodig voor de economie en het imago van het land worden gerealiseerd en vele openbare werken waren dringend nodig. Optimisme zegeviert. Grote bedrijven investeren hier en plaatsen nieuwe flatkantoren, in grote nieuwe buildings. Groei in de bouw brengt veel werkgelegenheid met zich mee, alweer tijdelijk alleszins. Afwachten wat het later wordt. De middenstand en kleine KMO's leven van die groei. Wie op deze boot zit, zit goed en velen kunnen zich nu met ons meten. Ook hier is overgewicht ineens troef!


Men mag niet klagen

Waarom zou men? En toch ervaren velen, in wezen, dat het niet beter geworden is.

Voor wat, hoort wat: er hangen tal van verplichtingen en gevaren aan meebouwen aan die economische groei. Het milieu, de gemoedsrust/stress, de gezondheid/medicatie, de verleiding .... nieuwe feiten voor hen, herkenning voor ons.

Ja, de keerzijde is ook hier aanwezig: een prachtige spiegel voor wat ons in 't Westen eerder overkwam. Wonderbaarlijk hoe men als buitenstaander, buitenlander, de eigen situatie in eigen land zoveel duidelijker ziet in het buitenland! Reizen is dus boeiend en leerrijk!

Ga naar Sri Lanka, bezoek Dedunu. ;-)

 

 


 

We informeren u via deze website: www.dedunu.be

Het hoort zo dat u weet wat er met het geld dat u schenkt gebeurt.
Wie Dedunu met Anton en Yvonne als spilfiguren kent, weet dat het geld en wat er achtergelaten wordt ten dienste van kansarmen, gewetensvol besteed wordt.
Maar nog niet iedereen kent Anton en Yvonne. Vandaar de noodzaak u te informeren.

Welkom!
Wie dit Dedunu-project, dat zijn kwaliteiten al ruim bewezen heeft, wenst te steunen is meer dan welkom in onze "vriendenkring".
Stap voor stap pogen wij u mee te nemen in dit schitterende project.